Czytelnia Apteka Pod Złotym Lwem

Dokuczliwy katar alergiczny

admin — Tue, 15 May 2012 12:33:03 +0000

Wiosna jest piękną porą roku, jednakże coraz więcej osób patrzy na bujną zieleń zamartwiając się. Spowodowane jest to powracającym corocznie katarem alergicznym, który pogarsza jakość i radość życia.

Wiele ludzi narzeka na początku wiosny na chroniczny katar i zatkany nos. Oczywiście zazwyczaj ciężki katar i niedrożność dróg oddechowych to jeden z oznak najzwyklejszego przeziębienia. Aczkolwiek jeśli dokucza nam notorycznie lub wcale nie możemy się go pozbyć, a dodatkowo nie towarzyszy mu kaszel, to możemy mieć do czynienia z uczuleniem. Uczulenia mogą mieć bardzo różne podłoże. Najczęściej spotykane są uczulenia na roztocza, a także uczulenia na rośliny.

Wczesną wiosną szczególnie doskwierają te drugie. Połączone są one z rozsiewaniem się roślin, które dokładnie teraz mają punkt kulminacyjny. Uczulają przede wszystkim trawy komosa, babka lancetowata oraz pyłki drzew, dla przykładu lipy oraz brzozy i buku. W okresie wiosennym pyłki roślin naturalnie podróżują w powietrzu, wciskając się nawet do naszych domów. W kontakcie alergena z człowiekiem, cierpiącym na alergię występują objawy, takie jak przewlekły nieżyt nosa, zaczerwienie oczu i uczucie zmęczenia.

Ponadto mogą wystąpić reakcje skórne – egzema i dokuczliwy świąd. Na alergię cierpią ludzie w każdym wieku, począwszy od niemowlęta, przez dorosłych, po osoby starsze. Uczulenie może ujawnić się w wieku dziecięcym lub później. To, że w tej chwili nie mamy uczulenia, nie znaczy, że pewnego dnia może ono wystąpić. Z tego powodu przy pierwszych objawach kataru siennego szybko trzeba udać się do alergologa, który przepisze nam odpowiednie lekarstwa kojące objawy.

Kamień nazębny – pokonaj go!

admin — Thu, 26 Apr 2012 07:15:27 +0000

Sprawdź najskuteczniejsze metody na pozbycie się kamienia nazębnego. Przeczytasz tutaj krótką charakteryzację kamienia nazębnego oraz osadu nazębnego, a także poznasz skutki nieusuwania kamienia.

Co osadza się na naszych zębach:
kamień nazębny – to żółty lub brązowy, zmineralizowany złóg odkładający się na powierzchniach zębów, który powstaje w wyniku mineralizacji płytki nazębnej, prowadzą do niego zaniedbania w codziennej higienie jamy ustne;
nalot nazębny – to miękki i stosunkowo łatwo dający się usunąć nazębny osad, tzw. płytka; tworzy się na zębach pomiędzy kolejnymi zabiegami higienicznymi;
osad nazębny – odkłada się na zębach w postaci ciemnych złogów, jest wynikiem palenia tytoniu, spożywania mocnej kawy i herbaty; w jego powstawaniu swój udział mogą mieć także niektóre leki i ziołolecznictwo.

Płytka nazębna składa się głównie z bakterii, które wytwarzają kwasy atakujące szkliwo, oraz toksyny, które podrażniają dziąsła powodując ich stan zapalny. Dziąsła stają opuchnięte i zaczerwienione oraz podczas szczotkowania zębów pojawia się krwawienie. Gdy nieleczony stan zapalny stopniowo narasta, zęby zaczynają się chwiać. W następstwie pojawia się ryzyko ich wypadania.

Niezmiernie ważna jest technika mycia zębów. Szorujemy je z wyczuciem, nie za delikatnie ale też nie za mocno. Zbyt mocne szczotkowanie może powodować powstawanie przy dziąsłach tzw. ubytków klinowych. Dla dorosłych zalecana jest szczotkowanie metodą „wymiatania”, dzieciom z kolei zaleca się czyścić zęby ruchami okrężnymi.
By skutecznie walczyć z płytką nazębną należy 3 x dziennie bardzo dokładnie szczotkować zęby miękką szczotką i specjalną pastą, by usnąć nalot zwłaszcza na brzegach dziąseł (nawet jeśli dziąsła są podrażnione lub krwawią). Ponadto codziennie (najlepiej wieczorem, przed snem) należy czyścić przestrzenie między zębami za pomocą nici dentystycznych oraz stosować wspomagające regenerację podrażnionych dziąseł płyny do płukania jamy ustnej. Dentysta Szczecin – Jadczyk, nam w tym pomoże.
Aby wzmocnić nasze dziąsła, można sposobem naszych babć, użyć do tego pokrzywy. Wystarczy nacierać dziąsła i zęby świeżymi liśćmi pokrzywy.

Domowy sposób na krwawiące dziąsła: płukanka z wody z octem, która łagodzi podrażnienia w jamie ustnej, dezynfekuje i przynosi ulgę w drobnych stanach zapalnych. Na szklankę ostudzonej, przegotowanej wody użyj 1 łyżeczkę octu winnego lub jabłkowego.

By nasze dziąsła były mocniejsze, a zęby zdrowe należy zapobiegać kamieniowi, nalotowi i osadom nazębnym stosując odpowiednie pasty i szczotki do zębów. Ich nadmiar należy profesjonalnie usuwać w gabinecie stomatologicznym. Ponadto – regularnie odwiedzać stomatologa (co najmniej co pół roku) by możliwie wcześnie rozpoznać ewentualne zapalenie dziąseł.

Zapobiegaj chorobom intymnym!

admin — Tue, 03 Apr 2012 11:53:30 +0000

Z reguły ludzie nie chcą rozmawiać o swoich kłopotach intymnych. Są to sprawy wstydliwe, które pragniemy rozwiązać jak najszybciej i najlepiej tak, aby nikt się o tym nie dowiedział.

Chociaż kobiety są w tych sprawach nieco bardziej bezpośrednie i otwarte, to jednak spora część z nich zachowuje dystans. Nie rozmawiają o swych chorobach z lekarzem, nie korzystają z różnych rad, a przecież źle leczone dolegliwości intymne mogą mieć bardzo poważne komplikacje zdrowotne.

Jednym z groźniejszych schorzeń jest grzybica pochwy. Występuje ona bardzo często wśród kobiet. Zwykle wywołuje ją drożdżak o nazwie „Candida albicans”, dlatego mówi się także o drożdżycy. Charakterystycznym objawem jest dokuczliwy świąd lub pieczenie okolic intymnych. Wargi sromowe są zaczerwienione i obrzękłe. Występują wtedy także bezwonne, zakrzepłe upławy. Bywa, że oddawanie moczu i współżycie seksualne jest bolesne. Aby efektywnie rozprawić się z tą chorobą, najlepiej skorzystać z porady ginekologa, który przepisze preparaty przeciwgrzybiczne w formie maści lub globulek dopochwowych oraz produkty doustne. Walka z tego rodzaju grzybicą trwa od kilku dni do 2 tygodni.

Żeby zapobiec nawrotom choroby, kuracji musi poddać się także partner. Istotne jest również, by do zakończenia leczenia zrezygnować z uprawiania seksu. Aby unikać tego rodzaju dolegliwości jak choćby zapalenie pochwy, leczenie musi dokładnie wiązać się z zaleceniami lekarza. Żeby ustrzec się od takich problemów, należy dbać o higienę osobistą poprzez stosowanie specjalnych płynów o pH podobnym do odczynu pochwy. Ważne, aby nie pożyczać od nikogo ręczników, gąbek, mydła czy kostiumu kąpielowego, a ubrania w przymierzalniach sklepowych mierzyć tylko na własną bieliznę. Najlepiej nosić taką z naturalnych włókien, które zapewniają odpowiednią cyrkulację powietrza, co przeciwdziała przegrzewaniu się okolic intymnych. W toaletach publicznych zawsze używaj jednorazowych podkładek higienicznych. W stosunkach seksualnych z partnerem istotne jest, żeby zabezpieczać się prezerwatywą. Bieliznę oraz ręczniki dobrze jest prać w temperaturze powyżej 60 stopni Celsjusza.

Aby zapobiec infekcjom pochwy trzeba również zażywać probiotyki ginekologiczne. Zawierają one szczepy bakterii kwasu mlekowego, typowe dla środowiska organizmu kobiety, co zwiększa skuteczność ich oddziaływania. Pomagają również odbudować prawidłową florę bakteryjną pochwy i utrzymują odpowiednie pH, przez co blokują rozrost chorobotwórczych drobnoustrojów.

Istotne też, aby rozmawiać o tego rodzaju problemach. To nie żaden wstyd, tym bardziej, że chodzi tu o zdrowie, a często nawet życie. Konsultacje ze specjalistą są w tym wypadku obowiązkowe i niezbędne, żeby szybko rozprawić się z daną dolegliwością. Miejsca intymne to również okolice, które łatwo można zakazić oraz nie tak prosto zdiagnozować i wyleczyć, więc ważny jest czas, który minął od wystąpienia objawów do wizyty u ginekologa. Dbając jednak o higienę oraz przeprowadzając systematyczne badania, można uniknąć tego typu problemów w przyszłości.

Zaparcia – uciążliwy problem dnia codziennego

admin — Fri, 16 Mar 2012 13:22:56 +0000

Zaparcia to nie tylko kwestia samego problemu z wypróżnieniem, ale także ból, konieczność częstych i nieefektywnych wizyt w toalecie, oraz ciągłe rozmyślanie, jak im zaradzić. Czy można zlikwidować zaparcia stosując wyciągi naturalne?

Czym są zaparcia i dlaczego występują?

Zaparcia, określane również jako zatwardzenie lub obstrukcja, to z definicji trudności w defekacji (wypróżnieniu). Równocześnie o zaparciach mówi się wówczas, gdy wypróżnienia występują zbyt rzadko (rzadziej niż co drugi dzień).
Występowanie zaparć może być związane zarówno z trybem życia, jak i z zaburzeniami czynności jelit. Zaparcia mogą często występować w przypadku osób, których dieta zawiera niewielkie ilości produktów płynnych oraz pokarmów bogatych w błonnik. Ponadto za warunki sprzyjające powstawaniu zaparć uznaje się siedzący tryb życia, czy niewielką ilość wysiłku fizycznego. Biorąc pod uwagę wiek pacjentów, u których zaparcia występują z największą częstotliwością, stwierdzono, iż są to osoby starsze oraz noworodki. Również kobiety ciężarne są obarczone podwyższonych ryzykiem zaparć.
Zaburzenia czynności jelit powodujące wystąpienie zaparć to między innymi: niedrożność jelit, blizny w obrębie jelit, czy zmiany nowotworowe. Pośród przyczyn powstawania zaparć wyróżnia się także „lekceważenie” sygnałów o konieczności wypróżnienia (czyli celowe opóźnianie wypróżnienia). Nie bez znaczenia dla funkcjonowanie jelit pozostaje także stres.

Jak zlikwidować zaparcia?

Zaparcia można zlikwidować wprowadzając odpowiednie zmiany w naszej diecie (zwiększenie podaży błonnika i płynów, ograniczenie tłustych potraw). Wymaga to jednak dużej determinacji, gdyż chwilowe modyfikacje dietetyczne, przyniosą jedynie chwilową poprawę. Warto zatem w sposób doraźny korzystać z zasobów natury, dostępnych w postaci łatwych do połknięcia tabletek (takich jak Alax).

Aloes i kruszyna – roślinny, które mają potwierdzoną skuteczność w zaparciach

Alona, czyli stężały sok z różnych gatunków aloesu, zawiera tak zwane antraglikozydy (związki te charakteryzują się łagodnym lub silnym działaniem przeczyszczającym, w zależności od budowy cząsteczki). Mechanizm działania przeczyszczającego aloesu polega na ograniczaniu „ucieczki” jonów sodowych i wody z jelit do krwi, a równocześnie prowokacji napływu wody z krwi do jelit, dzięki czemu masy kałowe zostają upłynnione. Upłynnienie mas kałowych, daje w efekcie ułatwione i bezbolesne wypróżnienie.
Kora kruszyny także zawiera antrazwiązki. Mechanizm działania kruszyny polega na drażnieniu zakończeń nerwowych jelit, co w efekcie powoduje wzmożenie ich ruchów perystaltycznych (umożliwiających przesuwanie się mas kałowych) oraz na hamowaniu odprowadzania wody z jelit. Działanie kory kruszyny można uznać za lekko przeczyszczające, a aloesu – silnie przeczyszczające. Pierwsze efekty zastosowania powyższych wyciągów roślinnych mogą wystąpić nawet po 8 godzinach. Dlatego też zaleca się przyjmowanie preparatów przeczyszczających przed snem, aby rano móc z łatwością dokonać wypróżnienia.

Które preparaty zawierają aloes i kruszynę?

Na rynku jest kilka preparatów zwierających antrazwiązki. Godnym uwagi jest lek o nazwie Alax. Zawiera on bowiem zarówno sproszkowany sok z liści aloesu, jak również wyciąg suchy z kory kruszyny. Łączy zatem działania przeczyszczające obu wyciągów roślinnych. Warto podkreślić, że preparat Alax jest zarejestrowany jako lek, a fakt ten wymagał uzyskania potwierdzenia skuteczności jego składników w wielu badaniach koniecznych w procesie rejestracji leków.

Czy każdy może stosować preparaty zawierające aloes i kruszynę?

Preparaty zawierające tzw. antrazwiązki (aloes, kruszynę) mają pewne przeciwwskazania do stosowania. Głównym jest wiek pacjenta – powinien on wynosić co najmniej 12 lat. Takie zalecenia posiadają praktycznie wszystkie preparaty o działaniu przeczyszczającym. W przypadku dzieci do 12 roku życia powinno się zastosować wyłącznie leczenie dietetyczne (jabłka ze skórką, śliwki, figi). Kolejnymi przeciwwskazaniami są: nadwrażliwość (uczulenie) na składniki preparatów, niedrożność i zwężenia jelit, atonia jelit, inne choroby jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, oraz ciąża (środki przeczyszczające mogą powodować poronienia).

Jak stosować leki na zaparcia?

W przypadku leków zawierających antrazwiązki zaleca się tylko stosowanie doraźnie (nie dłużej niż tydzień). Zwykle należy przyjąć 1-2 tabletek preparatu wieczorem, niedługo przed snem i popić szklanką przegotowanej wody. Dokładna instrukcja stosowania znajduje się w opakowaniu preparatu i należy się do niej bezwzględnie stosować. Należy podkreślić, że skuteczność preparatów na zaparcia podnosi picie większych ilości płynów (najlepiej niegazowanej wody średnio zmineralizowanej) w ilości 1,5-2 litry na dobę.

Dlaczego nie można stosować w sposób ciągły preparatów przeczyszczających?

Preparaty przeczyszczające pobudzają nasze jelita do pracy. Jeżeli będą one stale przyjmowane, nasze jelita „rozleniwią się” i nie będą same prowokować wypróżnień. Dlatego tak ważne jest, aby preparaty przeczyszczające przyjmować tylko w chwili występowania zaparć.

Bezdech – czy jest niebezpieczny?

admin — Wed, 07 Mar 2012 08:49:08 +0000

Gdy podczas snu pojawiają się trudności z oddychaniem prowadzą one do wielu nieprzyjemnych skutków. Dlatego też nie powinniśmy lekceważyć chrapania i budzenia się w środku nocy, gdyż może okazać się, że cierpimy na bezdech.

Przyczyna

Najczęstszą przyczyną bezdechu jest zjawisko opadania (głównie podczas spania na plecach) miękkich części naszego podniebienia i języczka, które mogą nie tylko utrudnić ale nawet zablokować przepływ powietrza. Bezdech może pojawić się w przebiegu infekcji, ale może też wynikać z nieprawidłowej budowy lub funkcjonowania układu oddechowego. Za bezdech może też odpowiadać mózg nieradzący sobie w sposób prawidłowy z koordynacją czynności oddechowych.

Na negatywne skutki bezdechu najbardziej narażone są najsłabsze organizmy. W przypadku noworodków i niemowląt bezdech może być nawet przyczyną śmierci. U innych osób przekłada się na zdecydowane pogorszenie samopoczucia i funkcjonowania w ciągu dnia. Chory jest zdekoncentrowany, rozdrażniony, odczuwa zmęczenie, pojawiają się u niego bóle głowy, stale jest senny. Wszystkiemu winne jest niedotlenienie wynikające z bezdechu i niewyspanie (chory w ciągu nocy wybudza się).

Diagnoza

Warto zatem mieć świadomość jak poważną dolegliwością jest bezdech i należy przedsięwziąć konkretne kroki, aby możliwie najszybciej go zniwelować. Leczenie bezdechu zazwyczaj zaczyna się od przeprowadzenia kilku badań kontrolnych, mających na celu wykrycie głównej przyczyny jego powstawania. Ważnym badaniem, stosowanym niemal we wszystkich przypadkach jest polisomnografia, która dostarcza najpełniejszych informacji na temat przyczyn bezdechu.

Leczenie

Metodą leczenia jest CPAP – stosowanie w czasie snu aparatu wytwarzającego dodatnie ciśnienie powietrza. Ponadto, warto jest aby chory zadbał o pewne sprawy dodatkowo, we własnym zakresie. Na przykład osoby otyłe powinny zadbać o zmniejszenie masy ciała, a palacze powinni rzucić palenie. W przypadku osób cierpiących na tą chorobę, bardzo wskazane jest również możliwie największe ograniczenie spożycia alkoholu.

Najlepsze sposoby na ból gardła

admin — Fri, 17 Feb 2012 14:31:49 +0000

Jesień i zima to okres bardzo uciążliwy, gdyż przeróżnego rodzaju choroby nękają nas ze zdwojoną siłą. Jest to również czas, gdy wyjątkowo często jesteśmy narażeni na ból gardła.

Jakie są przyczyny powstawania bólu gardła?

Infekcja gardła to najczęstsza przyczyna tej dolegliwości. Powstaje w momencie osłabienia błon śluzowych lub przesuszenia powierzchni gardła. Dzieje się tak ze względu na ciągłe zmiany temperatury otoczenia, w którym przebywamy. Oprócz wirusów, które są najczęstszą przyczyną bólu gardła, mogą wystąpić również infekcje bakteryjne. W tym przypadku lekarz zazwyczaj przepisuje antybiotyki. Czasem ból gardła wywołują choroby i stany zapalne jamy ustnej, jak zapalenie opryszczkowe lub zapalenie dziąseł.

Jak zapobiegać bólowi gardła?

Najważniejszą sprawą w zapobieganiu bólu gardła jest odpowiednia higiena życia. Ważnym czynnikiem będzie nie dopuszczanie do przemęczenia oraz respektowanie stosownych nawyków żywieniowych. Organizm przemęczony jest bardziej podatny na wszelkiego rodzaju infekcje. Warto więc zadbać o to, aby nie narażać się na zbytnie przegrzanie lub wyziębienie oraz stosować odpowiednią dietę. Powstawanie bólu gardła jest ściśle związane z infekcjami, dlatego też warto stronić od przebywania w miejscach zatłoczonych w trakcie natężenia czasu zachorowań.

Jak leczyć ból gardła?

W leczeniu bólu gardła stosuje się przede wszystkim środki przeciwbólowe, jak na przykład różnego typu pastylki do ssania, leki w aerozolu czy syropy. Ponadto dobrym pomysłem będzie używanie specyfików ziołowych, z których do najbardziej skutecznych należą: szałwia, nagietek i rumianek. Zioła w terapii bólu gardła wykorzystuje się przeważnie w formie naparów i płukanek. Specyfiki te redukują ból, jak również likwidują wirusy i drobnoustroje, jakie zainfekowały gardło. Oprócz leków i ziół warto zastosować także domowe sposoby na ból gardła. Bardzo popularne są mieszanki z czosnku czy syropy z cebuli, które charakteryzują się silnymi właściwościami antyseptycznymi.

Anemia – przyczyny i objawy

admin — Wed, 25 Jan 2012 09:05:40 +0000

Anemia, czyli inaczej mówiąc niedokrwistość, jest przypadłością, która wiąże się ze zbyt małą ilością hemoglobiny w płytkach czerwonych lub zbyta małą liczbą samych krwinek. Choroba te jest dosyć często diagnozowana i równie często zaniedbywana, co może mieć swoje konsekwencje.

Przyczyn anemii jest wiele, choroba może być spowodowana zbyt małą liczbą czerwonych krwinek lub zbyt krótkim czasem ich życia. (Przypadłość tę może także spowodować zbyt duża utrata krwi, np. w wyniku rozległego urazu). Anemia bardzo często pojawia się u osób, które chorują na przewlekłą niewydolność nerek, cukrzycę, chorobę serca, artretyzm, są zarażone wirusem HIV lub cierpią na chorobę nowotworową. W innych przypadkach powodem anemii mogą być: brak witamin, a zwłaszcza witaminy B12 oraz kwasu foliowego, brak żelaza, przebyte choroby lub uwarunkowania genetyczne.

Objawami, które najczęściej towarzyszą tej przypadłości, są: osłabienie, bladość skóry, senność, omdlenia, problemy z koncentracją oraz z zapamiętywaniem, stany podgorączkowe, bóle w okolicy serca, zły stan cery, łamliwość paznokci czy pogorszenie się stanu włosów. Początkowe objawy anemii mogą być mylnie kojarzone ze zwykłym zmęczeniem lub osłabieniem organizmu na skutek np. pory roku lub długotrwałego wysiłku fizycznego czy stresu. Jeśli objawy utrzymują się dłużej, nie warto ich bagatelizować.

W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy udać się do lekarza, który na podstawie badań krwi postawi właściwą diagnozę i zaproponuje odpowiednią formę leczenia. Będzie ona uzależniona od rodzaju występującej anemii. Do najczęściej rozpoznawanych rodzajów tej choroby należy anemia, którą wywołuje niedobór żelaza. W tej sytuacji do leczenia lekarz przepisuje odpowiednią dietę bogatą w ten pierwiastek. W jadłospisie powinny się znaleźć chude mięso, wędliny, wątróbka oraz warzywa takie, jak, szpinak czy szczaw. Aby żelazo było dobrze wchłaniane, warto spożywać warzywa i owoce, które zawierają dużo witaminy C, czyli brokuły, pomidory, warzywa strączkowe, truskawki, czarną porzeczkę i owoce cytrusowe.

Anemia bardzo często występuje u kobiet w ciąży. Jest to związane z obniżeniem się zawartości czerwonych krwinek na skutek zwiększenia objętości krwi oraz jej rozcieńczenia. Jeśli anemia jest lekka, nie zagraża ona dziecku. Ważne jest wówczas stosowanie się do zaleceń lekarza, w celu zwalczenia przypadłości. Jednak jeśli zostanie ona zaniedbana, może przerodzić się w ciężką anemię, a ta grozi nawet poronieniem. Ważne zatem, aby już na samym początku ciąży zrobić potrzebne badania i nie dopuścić do poważnych problemów.

Panaceum z krwi

admin — Fri, 13 Jan 2012 13:20:07 +0000

Jest coś co możemy dać swojemu dziecku – oprócz samego życia. To może być gwarancja jego przyszłego zdrowia.Współczesna medycyna pozwala nam na wykorzystanie krwi pępowinowej naszego dziecka.

Krew ta może być wykorzystana w jego ewentualnym leczeniu w przyszłości. Zawiera bowiem dwukrotnie większą liczbę komórek macierzystych niż krew dorosłego człowieka. Może być pomocna również w kuracji rodzeństwa naszej pociechy w razie wystąpienia chorób takich jak białaczka czy chłoniaki.

Krew pępowinowa jest pobierana podczas porodu – jest to zabieg całkowicie niegroźny zarówno dla matki jak i dla dziecka. Nie jest również bolesny. Próbkę takiej krwi przechowuje się w specjalnych warunkach, tak, by w każdej chwili można było rozpocząć leczenie. Jest to jednak drogi zabieg. Samo pobranie krwi to koszt około 2 tysięcy złotych. Dochodzą do tego coroczne koszty przechowywania – w granicach 400 złotych.

Toczy się jednak szeroka dyskusja o zasadności przechowywania krwi pępowinowej. Niestety nie daje ona gwarancji na całkowite wyleczenie. Metoda ta wymaga jeszcze wielu badań. Niezaprzeczalna jednak jest lepsza jakość tej krwi. Komórki macierzyste znajdujące się w tej krwi mają dużo lepsze zdolności do podziału niż u ludzi dorosłych. Większe jest również prawdopodobieństwo, że nie zawierają komórek nowotworowych.

Obecnie niewiele osób decyduje się na pobranie krwi pępowinowej. Wynika to nie tylko z niewiedzy społeczeństwa i potrzeby dokładniejszych badań. Poważnym argumentem jest również cena. Tym bardziej, że nie ma gwarancji, że krew ta będzie skutecznie leczyć nasze dzieci.

Angina – objawy, leczenie, powikłania

admin — Thu, 05 Jan 2012 08:45:15 +0000

Angina to choroba, na którą rok rocznie zapada wielu Polaków. Przypadłość ta jest zapaleniem błony śluzowej gardła oraz migdałków. Najczęściej chorują na nią dzieci oraz młodzież, rzadziej ludzie starsi. Wiele osób bagatelizuje objawy anginy, co może doprowadzić do powikłań i wydłużonego leczenia.

Angina należy do chorób infekcyjnych, którą wywołują paciorkowce hemolizujące z grupy A, albo, w innych przypadkach, wirusy, które są odpowiedzialne za wystąpienie przeziębienia. Choroba ta przenosi się drogą kropelkową, dlatego też łatwo się nią zarazić od innej osoby, tym bardziej jeśli nasz układ odpornościowy został osłabiony. Do wzrostu zachorowalności przyczyniać się może również picie zimnych napojów oraz nagłe zmiany temperatury w pomieszczeniu.

Do objawów anginy należą:
- podwyższona temperatura ciała,
- ból w okolicy migdałków,
- problemy z przełykaniem i swobodnym oddychaniem
- bóle kostno-stawowe,
- uczucie rozbicia,
- brak apetytu
- niekiedy wymioty (u małych dzieci).

W przypadku wystąpienia powyższych objawów konieczne jest natychmiastowe udanie się do lekarza, który zaleci leczenie. Zazwyczaj potrzebna jest kuracja antybiotykowa, podczas której należy pozostać przez kilka dni w łóżku. W przypadku wystąpienia anginy wirusowej, często wystarczające okazują się leki hamujące rozwój bakterii. Najczęściej podaje się wówczas tabletki do ssania lub płyny do płukania gardła. Osoby starsze mogą dodatkowo przyjmować doustne leki przeciwbólowe. W trakcie leczenia, zwłaszcza antybiotykami, bardzo ważne jest przestrzeganie kilku podstawowych zasad. Przede wszystkim należy pamiętać o tym, by nie przyjmować leków na pusty żołądek. Można także zastosować specjalny środek osłonowy, który chroni śluzówkę żołądka przed podrażnieniem. Trzeba również zadbać o właściwe odżywianie oraz uważać na to, by nie odwodnić organizmu, zwłaszcza, jeśli chorobie towarzyszy wysoka gorączka.

Nie należy bagatelizować pojawienia się anginy, co niestety robi wielu z nas, ponieważ można się narazić na nieprzyjemne powikłania. Do najczęściej występujących powikłań zalicza się ropień migdałków, który tworzy się zwykle w związku z gromadzeniem się treści ropnej między torebką migdałkową a powięźnią pokrywającą boczne ścianki gardła. Innym przypadkiem powikłania jest zapalenie mięśnia sercowego lub zapalenie stawów, skóry albo nerek. Jeśli na chorobę zapadają małe dzieci, istnieje ryzyko wystąpienia wady serca.

Pamiętajmy – mimo, iż angina zostanie podana leczeniu, które zakończy się powodzeniem, istnieje możliwość nawrotu choroby.

Mity na temat cukrzycy

admin — Tue, 20 Dec 2011 14:38:05 +0000

Prawdę o cukrzycy poznajemy najczęściej w chwili, gdy nas dotyka. Niestety, poziom wiedzy na ten temat w społeczeństwie wciąż jest daleki od zadowalającego, a obawy przed „nieznanym” rodzą mity i irracjonalne zachowania.

Cukrzycę wywołuje spożycie zbyt dużej ilości cukru i słodyczy.

To nieprawda. Cukrzycę wywołuje kombinacja czynników genetycznych oraz wynikających ze stylu życia. Ilość spożywanego cukru nie ma znaczenia, o ile nie prowadzi do otyłości, która zwiększa ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2. Jeśli w rodzinie są chorzy na cukrzycę, należy starać się zdrowo odżywiać i regularnie ćwiczyć, aby utrzymać wagę na odpowiednim poziomie.

Chorzy na cukrzycę powinni maksymalnie ograniczyć spożycie produktów skrobiowych, takich jak chleb, ziemniaki i makarony.

Chleb pełnoziarnisty, kasze, makarony, ryż i warzywa takie jak ziemniaki, groch i kukurydza to ważny element zdrowej diety. Dlatego mogą i powinny być spożywane przez chorych na cukrzycę. Kluczem do wszystkiego jest odpowiednia ilość. Z niczym nie można przesadzać.

Chorzy na cukrzycę nie mogą jeść słodyczy i cukru.

To bardzo powszechne i całkowicie błędne przekonanie.Prawdą jest, że chorzy na cukrzycę nie powinni przesadzać ze słodyczami, ale to samo można przecież powiedzieć o ludziach zdrowych. Jeśli stanowią one element zrównoważonej diety, połączonej z regularnymi ćwiczeniami fizycznymi, słodycze nie są niczym złym.

Cukrzyca jest zaraźliwa.

To nieprawda. Cukrzycą nie można się zarazić ja k grypą czy różyczką. Nie przenosi się pomiędzy osobami, które ze sobą śpią, wspólnie jedzą, czy przebywają w t y m samy m pomieszczeniu. Cukrzyca jest chorobą systemu endokrynologicznego, a konkretnie trzustki, która produkuje niewystarczające ilości insuliny lub w ogóle przestaje funkcjonować. W przypadku cukrzycy typu 2 pewną rolę odgrywają także geny – pośród członków rodziny, w której są chorzy na cukrzycę, ryzyko zachorowania jest wyższe. Duże znaczenie ma także styl życia.

Insulina wyleczy mnie z cukrzycy.

To nieprawda. Cukrzyca jest chorobą nieuleczalną, jednak dzięki zdrowej diecie, dbaniu o właściwą wagę ciała oraz ćwiczeniom fizycznym można ją kontrolować i ograniczyć ryzyko występowania powikłań.

Chorzy na cukrzycę powinni jeść produkty dietetyczne.

Zdrowa dieta dla chorego na cukrzycę jest identyczna, jak dla kogokolwiek innego – z niską zawartością tłuszczu, umiarkowaną ilością soli oraz cukru, posiłkami opartymi na produktach pełnoziarnistych, warzywach i owocach. Dietetyczne i „diabetyczne” wersje pokarmów zawierających cukier nie są specjalnie korzystne – wbrew pozorom podnoszą poziom glukozy.

Owoce są zdrowe, więc można objadać się nimi do woli.

Owoce są zdrowe – to prawda. Zawierają błonnik oraz duże ilości witamin i minerałów, a ponieważ zawierają także węglowodany, warto włączyć je do swojej diety. Jednak z niczym nie można przesadzać, więc w sprawie ilości spożywanych owoców także należy skonsultować się z dietetykiem.

Chorzy na cukrzycę nie powinni uprawiać sportu.

To nieprawda. Zarówno dorośli, jak i dzieci chore na cukrzycę nie tylko mogą, ale wręcz powinni uprawiać ćwiczenia fizyczne, bo to dzięki nim mogą kontrolować wagę swego ciała i regulować poziom glukozy we krwi. Zmniejszają także ryzyko związane z powikłaniami cukrzycy, takimi jak choroby serca.

Chorzy na cukrzycę częściej zapadają na grypę i przeziębienie.

To nieprawda. Chorzy na cukrzycę nie przeziębiają się częściej niż osoby zdrowe. Zaleca się jednak, by szczepili się przeciwko grypie, a to, dlatego, że każdego typu infekcja wpływa na kontrolę poziomu cukru we krwi, zwiększając ryzyko występowania zbyt wysokiego poziomu glukozy, a u osób z cukrzycą typu 1 –kwasicy ketonowej. Insulina prowadzi do rozwoju miażdżycy (arteriosklerozy)

Insulina prowadzi do rozwoju miażdżycy (arteriosklerozy) i do wysokiego ciśnienia krwi.

To nieprawda. Dawniej sądzono, że insulina może powodować wzrost ciśnienia i prowadzić do przyspieszenia postępów procesu miażdżycowego, ale to nieprawda.